Stijl, periode, perceptie en constructie

De westerse Kunst heeft een geschiedenis; zij is veranderlijk. Dit in tegenstelling tot het algemene, stabiele beeld (bijv Egypte).

Vanaf de 16e eeuw worden kunstvoorwerpen verzameld.


Mancini schreef "Considerazione sulla Pittura" voor de kunstliefhebber en verzamelaar, voor het eerst niet voor de kunstenaar (zoals Vasari dat deed).


Het probleem van de indeling,Mancini:


Wölfflin: "Kunstgeschichtliche Grundbegriffe":


Het onderwerp is van geen enkel belang, wel de compositie.

Vorm, niet de functie!

De vraag of iets realistisch is weergegeven is irrelevant geworden met de komst van de fotocamera.

Oogmerk van Wölfflin is het vinden van een algemeen geldende ontwikkelingswet van de kunstgeschiedenis.

De psychologisch wetmatige ontwikkeling van het zien bepaalt de loop van de kunstgeschiedenis.

Kritiek op Wölfflin:

- hij gebruikt zijn begrippen absoluut en polair



Morelli heeft meer concrete opvattingen in "Kunstkritische Studien über italienische Malerei".

Hij beschrijft twee (ook nu nog) bestaande verzamelingen; de Galleria Borghese en de Galleria Doria-Pamphili in vorm van een dialoog.

Zijn uitgangspunt: elke kunstenaar zal bepaalde concrete onderdelen van zijn kunstwerk op een routinematige manier schilderen (ogen, oren, handen de zgn. Grundforme).

Hierdoor kan men het kunstwerk identificeren.

Methode Morelli: specifieke toepassing van een algemene vaardigheid.

Gombrich's "Art and Illusion" : beeld en decoratie verwisselen van plaats.

De fatale fout van Wölfflin is volgens hem dat hij voorbij gaat aan technische vaardigheden. ( Wat dat betreft kan hij zich dus meer vinden in Morelli). In die vaardigheden zit ontwikkeling, niet in de perceptie

Bijvoorbeeld

- de ontwikkelingen in het perspectief


| Index | Kunst | vorige | volgende |

Dit is geen officiële site van de Open Universiteit Nederland

correcties, opmerkingen of aanvullingen zijn altijd welkom

Marga Mulder (2000)