De Venetiaanse Vedute in de 18e
criteria voor stadsgezicht : 1) onderwerp is naar werkelijkheid geschilderd
2) architecttuur vd stad is het hoofdonderwerp
In de 18e kwamen geschilderde stadsgezichten of Vedutes tot ontwikkeling in venetiê
Specialisatie in natuurgetrouwe weergave v gezichten op Venetiê en omringende lagune
Al in 17e was Venetië veel als achtergrond gekozen voor uitbeelding v populaire feesten (cf Heintz)
dit zou belangrijk thema bliven in latere Venetiaanse vedute- schilderkunst maar droeg niet bij tot de ontwikkeling van 18e satdsgezichten. (geen obs. van werkelijkheid maar naar vb van oude prenten)
18e stadsgezicht wortelt veeleer in de archit- en ruïneschilderkunst uit Rome met Salucci en Nederlanders die in Rome werkten vb van Wittel
Vanaf 1706 groot aantal herkenbare naar werkelijkheid geobserveerde stadsgezichten v Venetië door Carlevarijs
Grote vraag naar stadsgezichten van vooral Engelse toeristen à grote prod van Canaletto en export van het typisch Venetiaans stadsgezicht naar Londen. Neef Belotti idem voor andere Europese steden
Verdere ontwikkeling v stadsgezicht met Guardi
Heintz
101 Ponte dei Pugni (1609)
Sjabloonachtige weergave van gebouwen (naar oude prenten)
weinig bijgedragen tot ontwikkeling van 18e stadsgezicht
Salucci
102 Havengezicht met een triomfboog (1650)
Architectuur en ruïneschilder, de compositie is in fantasie ontstaan
Lorrain
800 Haven met zonsondergang (1639)
vermogen om de zonnige sfeer van een mediterrane haven op te roepen / combinatie van de afzonderlijke gebouwen komt niet voor in een haven
Van Wittel (Nederlander, verbleef lang in Rome)
103 Gezicht op het Tiber-eiland te Rome (1685)
104 Gezicht op Santa Maria della Salute te Venetië (1706)
onderwerpen naar werkelijkheid bestudeerd
104 is kleiner dan 103 want op koper geschilderd (duur materiaal)
Van Wittel is belangrijkste schakel tussen Romeinse en Ventiaanse schilderkunst (was een vb voor de latere Venetiaanse schilders)
Carlevarijs
105 Intocht van Charles-Henri Arnauld, de abt van Pomponne (1706)
feestelijke intocht, Dogenpaleis zoveel mogelijk weergegeven
106 Piazetta met een toneelvoorstelling (1720)
voortzetting van de traditie van 17e schilders cf Heintz
(thematiek van Venetiaanse feestelijkheden tegen de achtergrond van een stadsgezicht) Dogenpaleis slechts v hoekje zichtbaar
Ook gezichten met de stad als hoofdonderwerp.
Canaletto
107 Molo en de Riva degli Schiavoni (1728)
als 107b foto vanop Canal Grande
108 Rio dei Mendicanti (1723)
109 Steenhouwerswerkplaats (1727)
110 Gezicht op London vanuit Richmond House (1746)
bracht aspecten van het dagelijks leven in beeld (itt Carlevarijs) - officiële ontvangsten gebeurden altijd in het Dogenpaleis. Gezicht op London doet denken aan een gezicht op Venetië – hij exporteerde het venetiaans stadsgezicht.
Belotti (neef van Canaletto)
802 Gezicht op de Zwinger te Dresden (1753) ook O.53
111 Lobkowitz-Platz te Wenen (1760)
werkte vaak voor hoven in Midden Europa
belangrijkste exporteur van de Venetiaanse Vedute. Gezichten op Wenen, Warschau, Dresden
Guardi
112 Piazza San Marco (1771)
113 Piazzetta met op de achtergrond San Giorgio Maggiore ( 1775)
114 Gondel op de lagune (1760)
lossere penseelstreek – ontwikkeling in weergave van stadsgezicht – minder correcte weergave meer atmosferische evocatie
Brochure : de Venetiaanse Vedute in de 18e
In de 18de eeuw kwam het geschilderde stadsgezicht - ook wel vedute genoemd - tot een opvallende bloei in Venetië. Verschillende kunstenaars specialiseerden zich in de natuurgetrouwe weergave van in werkelijkheid bestaande gezichten op Venetië en op de omringende lagune. Deze tentoonstelling geeft een overzicht van de oorsprong en ontwikkeling van de Venetiaanse vedute-schilderkunst.
Al in de 17de eeuw hadden schilders als de uit Augsburg afkomstige
en later in Venetië werkende Joseph Heintz (1564-1609), de stad Venetië
als achtergrond gekozen voor uitbeeldingen van populaire feestelijkheden. De
weergave van festiviteiten zou een belangrijk thema blijven in de latere Venetiaanse
vedute-schilderkunst. De sjabloon-achtige weergave van Venetiaanse gebouwen
in Heintz' schilderijen berust echter niet zozeer op de observatie van